Πώς μπορεί η Θεατρική Αγωγή να συνομιλήσει γόνιμα με τα σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία, χωρίς να χάσει τίποτα από τη ζωντάνια, τη βιωματικότητα και τη συλλογικότητα που την ορίζουν εξ αρχής; Το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί ένα τεχνικό εγχειρίδιο χρήσης εφαρμογών, ούτε μια απλή καταγραφή ψηφιακών εργαλείων.
Είναι, πρωτίστως, ένας πρακτικός οδηγός που συνδέει τη θεωρία με τη πράξη, την ανάλυση με το συγκεκριμένο παράδειγμα, την ψηφιακή τεχνολογία με τη ζωντανή θεατρική δημιουργία.
Από τη διαδραστικότητα και τα συνεργατικά εργαλεία Web 2.0, το διαδραστικό βίντεο, την ψηφιακή αφήγηση, την επεξεργασία βίντεο και το podcasting, έως τα ψηφιακά παιχνίδια, τα Συστήματα Διαχείρισης Μάθησης, την Τεχνητή Νοημοσύνη, την Εικονική και την Επαυξημένη Πραγματικότητα, τη χαρτογράφηση προβολής και τα ολογράμματα, κάθε κεφάλαιο ακολουθεί μια κοινή, δοκιμασμένη πορεία: ορολογία και ιστορική αναδρομή, κατηγοριοποίηση εργαλείων, παιδαγωγική αξιοποίηση τεκμηριωμένη με τη διεθνή ερευνητική βιβλιογραφία, και αναλυτικά παραδείγματα εφαρμογής άμεσα συνδεδεμένα με τη διδασκαλία του θεάτρου.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κριτική αποτίμηση κάθε εργαλείου, στη δεοντολογία και στην ισότιμη πρόσβαση, καθώς και στον ρόλο των Ανοικτών Εκπαιδευτικών Πόρων, ώστε η τεχνολογία να εντάσσεται πάντα σε συνειδητό παιδαγωγικό σχεδιασμό και όχι σε άκριτη υιοθέτησή της.
Το βιβλίο απευθύνεται σε φοιτήτριες και φοιτητές τμημάτων Θεατρικών Σπουδών που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην έρευνα και στη διδακτική πράξη, αλλά εξίσου σε εν ενεργεία εκπαιδευτικούς Θεατρικής Αγωγής – και όχι μόνο – που αναζητούν συγκεκριμένα ψηφιακά εργαλεία, τεκμηριωμένες παιδαγωγικές προσεγγίσεις και έμπνευση για την επόμενη διδακτική τους παρέμβαση, μέσα ή έξω από τη σχολική τάξη.
